„Człowiek lokalny”

kierownik projektu: dr hab. Aleksandra Kunce (Zakład Estetyki i Antropologii Przestrzeni, Instytut Nauk o Kulturze i Studiów Interdyscyplinarnych)

Badania mające na celu rozpoznanie misternych relacji człowieka i przestrzeni, prowadzące do zrozumienia doświadczenia lokalnego i wykładni „człowieka według nauczania miejsca”. Filozofia lokalności, nie lekceważąc siły miejsca, upatrywałaby w koncepcie człowieka lokalnego ożywczej energii, która podtrzymuje świat i tworzy swoistą ars bene vivendi. Nobilitowałaby więc peryferyjną ścieżkę i umiejscowiony ogląd w odwrocie od globalnego i antylokalnego „znikąd”, „zewsząd”, „skądkolwiek”. Dynamicznie pojęta figura lokalności, wydobyta z rewirów stagnacji czy szczelnie zamkniętej twierdzy, bliska staje się Nietzscheańskiemu obrazowi morza. Wraz z lokalnością, zatrzymującą naszą uwagę na domu, na tym, co okoliczne, przychodzi nauka, że po to uparcie patrzymy w lokalne, okalające, znajome, aby mieć siły do konfrontacji z tym, co nieskończone, niespotykane i bezgraniczne. Tym samym wydobyta „filozofia domowa” kieruje nas w stronę nieokreślonego, przynosząc prostą wiedzę, że po stronie domu objawia się to, co skończone i określone nie jest. Po stronie człowieka lokalnego upatrywalibyśmy mocy tworzenia więzi ze światem i zobowiązującej opowieści o miejscu.

Accessibility