„Biblioteki publiczne dla dzieci w Drugiej Rzeczypospolitej”

dr Hanna Langer (Zakład Kultury Czytelniczej i Informacyjnej, Instytut Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej)

Celem badań jest charakterystyka funkcjonowania polskich bibliotek publicznych dla dzieci w okresie międzywojennym, jako zjawiska kulturowego i społecznego, ukazanych na tle działalności podobnych instytucji za granicą, jak również rozwoju bibliotekarstwa publicznego i pedagogiki bibliotecznej w Polsce. Realizowany temat wpisuje się w nurt badań poświęconych bibliotekarstwu i czytelnictwu dziecięcemu (szkolnemu i publicznemu) w dwudziestoleciu międzywojennym.

Szczegółowe cele badawcze dotyczą przede wszystkim charakterystyki modeli bibliotek publicznych dla dzieci i bibliotek szkolnych (także na tle rozwoju bibliotekarstwa dziecięcego za granicą i kształtowania się ówczesnej pedagogiki bibliotecznej), jak również określenia kulturowych i społecznych funkcji bibliotek dziecięcych dwudziestolecia międzywojennego w Polsce i Europie oraz ich znaczenia dla rozwoju bibliotekarstwa dziecięcego w czasach współczesnych. Podstawowym źródłem badawczym jest dokumentacja archiwalna zgromadzona przede wszystkim w Archiwum Akt Nowych w Warszawie, Archiwum Biblioteki Publicznej m.st. Warszawy i Archiwum Państwowym w Łodzi. Mniejsze zespoły dokumentów znajdują się w Archiwum Państwowym w Krakowie, Archiwum Państwowym w Katowicach i Archiwum Państwowym w Poznaniu. Zgromadzony materiał badawczy uzupełniają wyniki analizy zawartości prasy, głównie bibliotekarskiej i pedagogicznej dwudziestolecia międzywojennego.

Accessibility